Caz topluluklarında perküsyon, ritim bölümünün merkezinde değil, onun yanında durur. Bu, çalınan malzemeyi ve yaklaşımı doğrudan belirler.
Birinci ilke seyrekliktir. Zaman zaten bateri ve kontrbas tarafından taşındığı için perküsyonun sürekli çalması dokuyu kalabalıklaştırır. Doğru kullanım, belirli yerlerde ve belirli renklerle girmektir.
İkinci ilke tınıdır. Küçük ve tiz çalgılar cazın dokusuna daha kolay yerleşir; pes çalgılar kontrbasın alanına girdiğinde bulanıklık oluşur.
Üçüncü ilke biçimdir. Caz parçaları bölümlü bir yapıya sahiptir ve perküsyon bu yapıyı izler: temanın sunumunda seyrek, doğaçlama bölümlerinde daha hareketli olabilir.
Dördüncü ilke dinlemedir. Solo yapan kişiyle birlikte hareket etmek, ona alan bırakmak ve doruk noktalarında desteklemek, perküsyoncunun asıl işidir.
Beşinci ilke esnekliktir. Cazda tempo tam kararlı ama hafif esnektir; perküsyon bu esnemeyi izler, düzeltmeye çalışmaz.
Latin kökenli kalıplar caz dağarında sıkça kullanılır; bu kalıpların caz bağlamında sadeleştirilmiş biçimleri tercih edilir.
Atölyelerimizde caz bağlamında perküsyon kullanımı ayrı bir başlık olarak ele alınır.