Brezilya ritim geleneğinde topluluk, farklı boy ve tınıdaki çalgıların belirli rolleri üstlenmesiyle çalışır.
En pes çalgılar nabzı taşır. Bunlar genellikle birkaç farklı boyda bulunur ve birbirini tamamlayan kalıplar çalar; tek başına dinlendiğinde eksik duyulan bu kalıplar, birleştiğinde sürekli bir hareket üretir.
Orta bölgeyi çift derili ve gergin akortlu davullar doldurur. Bunlar dokunun en yoğun ve en hızlı katmanını taşır.
Tiz bölgeyi metal ve küçük çalgılar kaplar. Bir metal çalgı zaman referansını taşırken, çubukla çalınan başka bir çalgı sürekli bir doku örer.
Ayrıca sesi elle bastırılarak yüksekliği değiştirilebilen çalgılar bulunur; bunlar dokuya konuşma benzeri bir hareket katar.
Grubun tamamını yöneten bir işaret çalgısı vardır. Bu çalgı, geçişleri, duruşları ve bölüm değişimlerini bildirir; işaretler önceden öğrenilir.
Bu dağarda ses gücü yüksektir ve açık alanda çalınmaya uygundur; kapalı mekânda çalışırken sayı ve ses düzeyi ayarlanır.
Atölyelerimizde bu dağar rol dağılımıyla birlikte çalışılır.