Batı Afrika ritim geleneğinde bir parça, tek bir kalıbın tekrarından değil, birbirine geçen birkaç kalıbın üst üste binmesinden oluşur.
Katmanların her biri kendi içinde basittir; karmaşıklık, bunların birbirine göre kaydırılmış olmasından doğar. Bir katmanın kuvvetli vuruşu, diğerinin boşluğuna denk gelir ve bu kaydırma dokunun hareketini kurar.
Bu nedenle çalışma tek tek katmanlarla başlar. Her katman ayrı ayrı oturmadan birleştirme yapılmaz; birleştirme yapıldığında da önce ikişerli, sonra tümü bir arada çalışılır.
Çalgı ailesinde genellikle bir ana davul, birkaç eşlik davulu ve metal bir zaman çalgısı bulunur. Metal çalgı, grubun ortak zamanını taşır ve doku kalabalıklaştığında tutunulan referanstır.
Ana davul yalnız çalmaz; giriş ve geçiş işaretlerini de verir. Bu işaretler grup tarafından önceden bilinir ve dokunun ne zaman değişeceğini bildirir.
Bu gelenekte ritim dansla birlikte düşünülür; kalıpların çoğu belirli hareketlerle eşleşir. Bu bağ bilinmeden kalıp çalınabilir ama karakteri eksik kalır.
Atölyelerimizde bu dağar katman katman çalışılır.